Wild pitch

Wild pitch (WP, wym. [waɪld pɪ]) – w baseballu: zły narzut wykonany przez miotacza, po którym rzucona piłka przelatuje zbyt daleko od łapacza lub odbija się przed nim od ziemi, co uniemożliwia mu chwycenie jej w naturalny sposób bez opuszczenia zajmowanej pozycji oraz pozwala biegaczowi drużyny przeciwnej na zdobycie bazy lub punktów.

Wild pitch zdefiniowany jest w punktach 2.00 oraz 10.13 Przepisów gry w baseball.

Wild pitch, czyli „dziki narzut” lub „niekontrolowany narzut”, jest błędem miotacza oficjalnie odnotowywanym w protokole zawodów.

Rekordy

Rekordzistą MLB w dzikich narzutach jest Tony Mullane, który w latach 1881-94 wykonał ich 343 (w 555 meczach jako miotacz). W 1886 roku Bill Stemmeyer popełnił 63 takie błędy, co jest rekordem jednego sezonu. Rekord jednego meczu - 6 narzutów - należy do trzech zawodników, a po raz ostatni osiągnięto taki wynik w 1982 roku (Bill Gullickson). W ostatnich latach liczba błędów popełnionych przez miotacza nie przekracza 25 w sezonie.

Bibliografia

  • 2013 Official Baseball Rules (Rule 2.00, 10.13). mlb.com. [dostęp 2013-04-18]. (ang.).
  • Wild Pitch Records. baseball-almanac.com. [dostęp 2013-04-18]. (ang.).

Linki zewnętrzne

  • Wild pitch - przykład zagrania na MLB.com: Valdespin scores on wild pitch
  • Pięć niekontrolowanych narzutów w jednej zmianie (rekord MLB) w wykonaniu miotaczy Chicago Cubs: Cubs' wild inning
  • p
  • d
  • e
Terminologia baseballowa
Statystyki
  • At bat
  • Base on balls
  • Batting average
  • ERA
  • Uderzenie
    • Single
    • Double
    • Triple
    • Home run
  • Obieg
  • On-base percentage
  • RBI
  • Sacrifice fly
  • Save
  • Shutout
  • Slugging percentage
  • Strikeout
  • Total bases
  • Win-loss record
Defensywa
Ofensywa
Pozycje
Mecz